واقعیت آن است که ما از ابتدای انقلاب اسلامی تا امروز هر جا بر اصول و آرمان های تبیین شده توسط امام رحمه الله علیه و رهبر معظم انقلاب پافشاری کرده ایم، نتیجه گرفته ایم و هر جا مسامحه کرده ایم ضرر خورده ایم . به عبارتی دقیق تر باید گفت که اصل انقلاب اسلامی نیز محصول پایداری حضرت امام خمینی بر مبارزه با طاغوت بود. در دوره مبارزه حضرت امام، بودند برخی از مراجع تقلید که هر چند با شاه مخالفت می کردند اما در اصل مبارزه به اندازه امام (ره) ایستادگی نمی کردند. حتی برخی از چهره های شاخص تلاش می کردند تا به زعم خود با ابقای شاه، سیستم سلطنت را اصلاح کنند! اما امام (ره) پایداری کرد و ایستاد و جواب گرفت.
انقلاب که پیروز شد باز هم شاهد تنه زدن این دو جریان به یکدیگر هستیم. جریانی از افراد مومن اما سازشکار در برابر آمریکا که عمدتا در نهضت آزادی گرد هم آمده بودند . این جماعت هر چند مومن بودند اما از شاخصه پایداری درمبارزه با استکبار برخوردار نبودند. شاید به همین دلیل بود که حضرت امام فرمودند اگر این جماعت در بدنه اجرایی و تقنینی کشور نفوذ کنند، اسلام چنان سیلی ای از آنها خواهد خورد که به این زودی ها جبران نمی شود. جریان ملی مذهبی خیلی زود رنگ باخت و جریان انقلاب اما با پایداریش سی و سال است بر خلاف آنچه ملی مذهبی ها می پنداشتند که آمریکا ما را له خواهد کرد، ماند و قدرت های استکباری در حال له شدن هستند.
روزهای سخت دفاع مقدس در حالی که دشمن متجاوز با حمایت شرق و غرب به انواع و اقسام سلاح های پیشرفته تجهیز شده بود، هشت سال به طول انجامید. ارتش کشورمان که تازه از قید و بندهای شاهنشاهی رها شده بود، هنوز در درون خود درگیری داشت و سپاه بدون پشتوانه تئوریک و سابقه نظامی تازه تأسیس شده بود اما رویش های انقلاب در بدنه این نهاد انقلابی تنها به دلیل ولایتمداری و پایداری بر آن توانستند زبده ترین ارتش های دنیا را مقهور اراده خود کنند. در جنگ هشت ساله، باز این پایداری بر اصول بود که جواب داد.
دوره سازندگی با همه فراز و نشیب هایش، با همه افت و خیزهایش، با همه خدمات و خیانت هایی که در آن رخ داد به پایان رسید. این دوره از انقلاب نیز در کشمکش دو تفکر با یکدیگر بود. یک تفکر در خطبه های نماز جمعه بر سر بسیجیان از جنگ برگشته نهیب می زد که برای ساختن کشور نمی توان به فرهنگ بسیجی تکیه کرد و باید از مدیران تکنوکرات بهره گرفت و تفکر دیگری که معتقد بود با همان مدیریتی که جنگ را به پیروزی رساندیم، باید دوره سازندگی را هم بگذرانیم. باز پای پافشاری بر اصول یا مسامحه در برابر آن در میان بود اما آنها که پایداری نکردند، کم کم از مبانی و شعارهای اصلی انقلاب فاصله گرفتند و یک دهه بعد از آن عقب نشینی، تبدیل شدند به فتنه گرانی که چشم امید دشمن به مواضعشان بود.
دوره حاکمیت جریانی که بعدها اصلاحات نام گرفت از سال 76 آغاز شد. اصلاح طلبان خیلی قبل از این که پرچمی به نام اصلاح طلبی را به دست بگیرند، نشان دادند که در برابر شهوت قدرت پای لرزانی دارند، برای همین هم از همان ابتدا برای رسیدن به قدرت و بعد برای ماندن در قدرت از پایداری بر برخی اصول صرف نظر کردند. نتیجه اما جز این نبود که بسیاری از چهره های دولت خاتمی و مجلس ششم امروز یا در بی بی سی هستند یا صدای آمریکا و یا در سازمان های جاسوسی آن طرف آب، بخشی هم اگر در درون کشور بر عهد و پیمانشان با آن اصلاح طلبان باقی مانده اند، در کودتای دو سال قبل نقش محوری داشتند.
دوره دولت نهم اما با پایداری بر اصول آغاز شد و چه خوش درخشید. رهبر انقلاب به عنوان کارشناسی منصف و مطلع، این دولت را از مشروطه تا امروز دولتی بی نظیر دانست. این مدال ها البته بر سینه دولت احمدی نژاد می درخشید تا آن روز که بر عهد خود با مردم و ولایت پایدار بود. در دولت دهم سوگمندانه آن پایداری ها کم رنگ شد و به همان نسبت از هویت خدمت رسانی دولت کاسته شد.
در جنگ سی و سه روزه لبنان، در جنگ بیست ودو روزه حماس، در لیبی، در مصر، در تونس، در بحرین و در همه جا این فقط پایداری بر مبانی حق است که جواب داده و می دهد. استمرا انقلاب تا امروز نیز فقط به دلیل پایداری رهبری آن بر اصول تغییرناپذیر انقلاب است. بیاد بیاورید جمله مقام معظم رهبری را در اوج فتنه 88 که فرمود امام ما به کسی باج نداد من هم به کسی باج نمی دهم.
سال گذشته که مقام معظم رهبری به شهر مقدس قم مشرف بودند، فرصتی فراهم شد تا برای چند دقیقه خدمتشان برسم . در این فرصت کوتاه چند نکته ای که به ذهنم می رسید خدمتشان عرض کردم و از جمله خدمتشان عرض کردم که در مواقعی به دلیل این که حاضر نمی شویم نسبت به برخی جوسازی ها کوتاه بیاییم، فضای سنگینی در اطرافمان ساخته می شود. برخی طعنه می زنند، انگ وکیل الدوله، تندرو، افراطی تا جایی که انسان احساس می کند باید پیگیری این موضوع را رها کند... رهبر معظم انقلاب در حالی که لبخند گرمی به لب داشتند، فرمودند درپافشاری بر اصول خسته نشوید و از این ملامت ها هم آزرده نشوید، تجربه ثابت کرده اگر شما کوتاه نیایید آنها رها می کنند و کوتاه می آیند.
بیست و سه سال که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، شاید هیچ یک از ما پیش بینی نمی کردیم که روزی پس لرزه های این انقلاب به یمن، تونس، مصر، لیبی، بحرین و دیگر کشورهای منطقه خواهد رسید و شعار مرگ بر شاه ایران، در خیابان های عربستان و بحرین طنین انداز خواهد شد. سی و سه سال قبل که ترور چهرها و شخصیت های علمی و سیاسی در این کشور روزنه امیدی شد برای دشمنان انقلاب اسلامی، هیچ یک از ما فکر نمی کردیم که روزی خواهد رسید که مردم آمریکا در خیابان های کشور خود، تصاویر شهید احمدی روشن را به دست بگیرند و به ترور این دانشمند هسته ای اعتراض کنند اما پایداری مردم ایران در تبعیت از رهبران خود این نوید را به ما می دهد که باید منتظر تحقق وعده قرآن باشیم که ان الارض یرثها عبادی الصالحون ...
اکنون انتخابات مجلس نهم در پیش است، انقلاب به مجلسی نیاز دارد که بر اصول پایدار بماند، جبهه پایداری نه این که فقط خود را پایدار بداند بلکه می خواهد شعار پایداری در این بازی های سیاسی به فراموشی سپرده نشود. پایداری جواب می دهد، همیشه و همه جا .
انقلاب که پیروز شد باز هم شاهد تنه زدن این دو جریان به یکدیگر هستیم. جریانی از افراد مومن اما سازشکار در برابر آمریکا که عمدتا در نهضت آزادی گرد هم آمده بودند . این جماعت هر چند مومن بودند اما از شاخصه پایداری درمبارزه با استکبار برخوردار نبودند. شاید به همین دلیل بود که حضرت امام فرمودند اگر این جماعت در بدنه اجرایی و تقنینی کشور نفوذ کنند، اسلام چنان سیلی ای از آنها خواهد خورد که به این زودی ها جبران نمی شود. جریان ملی مذهبی خیلی زود رنگ باخت و جریان انقلاب اما با پایداریش سی و سال است بر خلاف آنچه ملی مذهبی ها می پنداشتند که آمریکا ما را له خواهد کرد، ماند و قدرت های استکباری در حال له شدن هستند.
روزهای سخت دفاع مقدس در حالی که دشمن متجاوز با حمایت شرق و غرب به انواع و اقسام سلاح های پیشرفته تجهیز شده بود، هشت سال به طول انجامید. ارتش کشورمان که تازه از قید و بندهای شاهنشاهی رها شده بود، هنوز در درون خود درگیری داشت و سپاه بدون پشتوانه تئوریک و سابقه نظامی تازه تأسیس شده بود اما رویش های انقلاب در بدنه این نهاد انقلابی تنها به دلیل ولایتمداری و پایداری بر آن توانستند زبده ترین ارتش های دنیا را مقهور اراده خود کنند. در جنگ هشت ساله، باز این پایداری بر اصول بود که جواب داد.
دوره سازندگی با همه فراز و نشیب هایش، با همه افت و خیزهایش، با همه خدمات و خیانت هایی که در آن رخ داد به پایان رسید. این دوره از انقلاب نیز در کشمکش دو تفکر با یکدیگر بود. یک تفکر در خطبه های نماز جمعه بر سر بسیجیان از جنگ برگشته نهیب می زد که برای ساختن کشور نمی توان به فرهنگ بسیجی تکیه کرد و باید از مدیران تکنوکرات بهره گرفت و تفکر دیگری که معتقد بود با همان مدیریتی که جنگ را به پیروزی رساندیم، باید دوره سازندگی را هم بگذرانیم. باز پای پافشاری بر اصول یا مسامحه در برابر آن در میان بود اما آنها که پایداری نکردند، کم کم از مبانی و شعارهای اصلی انقلاب فاصله گرفتند و یک دهه بعد از آن عقب نشینی، تبدیل شدند به فتنه گرانی که چشم امید دشمن به مواضعشان بود.
دوره حاکمیت جریانی که بعدها اصلاحات نام گرفت از سال 76 آغاز شد. اصلاح طلبان خیلی قبل از این که پرچمی به نام اصلاح طلبی را به دست بگیرند، نشان دادند که در برابر شهوت قدرت پای لرزانی دارند، برای همین هم از همان ابتدا برای رسیدن به قدرت و بعد برای ماندن در قدرت از پایداری بر برخی اصول صرف نظر کردند. نتیجه اما جز این نبود که بسیاری از چهره های دولت خاتمی و مجلس ششم امروز یا در بی بی سی هستند یا صدای آمریکا و یا در سازمان های جاسوسی آن طرف آب، بخشی هم اگر در درون کشور بر عهد و پیمانشان با آن اصلاح طلبان باقی مانده اند، در کودتای دو سال قبل نقش محوری داشتند.
دوره دولت نهم اما با پایداری بر اصول آغاز شد و چه خوش درخشید. رهبر انقلاب به عنوان کارشناسی منصف و مطلع، این دولت را از مشروطه تا امروز دولتی بی نظیر دانست. این مدال ها البته بر سینه دولت احمدی نژاد می درخشید تا آن روز که بر عهد خود با مردم و ولایت پایدار بود. در دولت دهم سوگمندانه آن پایداری ها کم رنگ شد و به همان نسبت از هویت خدمت رسانی دولت کاسته شد.
در جنگ سی و سه روزه لبنان، در جنگ بیست ودو روزه حماس، در لیبی، در مصر، در تونس، در بحرین و در همه جا این فقط پایداری بر مبانی حق است که جواب داده و می دهد. استمرا انقلاب تا امروز نیز فقط به دلیل پایداری رهبری آن بر اصول تغییرناپذیر انقلاب است. بیاد بیاورید جمله مقام معظم رهبری را در اوج فتنه 88 که فرمود امام ما به کسی باج نداد من هم به کسی باج نمی دهم.
سال گذشته که مقام معظم رهبری به شهر مقدس قم مشرف بودند، فرصتی فراهم شد تا برای چند دقیقه خدمتشان برسم . در این فرصت کوتاه چند نکته ای که به ذهنم می رسید خدمتشان عرض کردم و از جمله خدمتشان عرض کردم که در مواقعی به دلیل این که حاضر نمی شویم نسبت به برخی جوسازی ها کوتاه بیاییم، فضای سنگینی در اطرافمان ساخته می شود. برخی طعنه می زنند، انگ وکیل الدوله، تندرو، افراطی تا جایی که انسان احساس می کند باید پیگیری این موضوع را رها کند... رهبر معظم انقلاب در حالی که لبخند گرمی به لب داشتند، فرمودند درپافشاری بر اصول خسته نشوید و از این ملامت ها هم آزرده نشوید، تجربه ثابت کرده اگر شما کوتاه نیایید آنها رها می کنند و کوتاه می آیند.
بیست و سه سال که انقلاب اسلامی به پیروزی رسید، شاید هیچ یک از ما پیش بینی نمی کردیم که روزی پس لرزه های این انقلاب به یمن، تونس، مصر، لیبی، بحرین و دیگر کشورهای منطقه خواهد رسید و شعار مرگ بر شاه ایران، در خیابان های عربستان و بحرین طنین انداز خواهد شد. سی و سه سال قبل که ترور چهرها و شخصیت های علمی و سیاسی در این کشور روزنه امیدی شد برای دشمنان انقلاب اسلامی، هیچ یک از ما فکر نمی کردیم که روزی خواهد رسید که مردم آمریکا در خیابان های کشور خود، تصاویر شهید احمدی روشن را به دست بگیرند و به ترور این دانشمند هسته ای اعتراض کنند اما پایداری مردم ایران در تبعیت از رهبران خود این نوید را به ما می دهد که باید منتظر تحقق وعده قرآن باشیم که ان الارض یرثها عبادی الصالحون ...
اکنون انتخابات مجلس نهم در پیش است، انقلاب به مجلسی نیاز دارد که بر اصول پایدار بماند، جبهه پایداری نه این که فقط خود را پایدار بداند بلکه می خواهد شعار پایداری در این بازی های سیاسی به فراموشی سپرده نشود. پایداری جواب می دهد، همیشه و همه جا .
اولین یادداشت برای این مطلب
